Kielak Stanisław - I708

Z Wiki Kielakowie.pl
(Przekierowano z Stanisław Kielak - I0708)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
009linia tomasza.jpg
1-A-548-1.jpg

Stanisław Kielak urodził się (a właściwie został ochrzczony) 27 listopada 1885 w Jasienicy jako szóste dziecko Tomasza i Franciszki z Perkowskich. Zmarł 30 listopada 1940 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau.

W latach 1914-1918 członek POW i PSL w powiecie Radzymin, 1919-1922 poseł na sejm z listy PSL "Piast", 1928-1938 poseł na sejm z poparcia BBWR i OZN, 1935-1938 wicemarszałek sejmu z nadania OZN.
Dnia 3 października 1935 roku odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
05 lipca 1940 aresztowany przez Niemców i osadzony na Pawiaku, skąd 14 sierpnia 1940 roku został wywieziony do Auschwitz-Birkenau. Numer obozowy 1727. Symboliczny grób Stanisława Kielaka znajduje się na cmentarzu parafialnym w Postoliskach.

Cytat z albumu skorowidza Senatu i Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej - kadencja 1935-1940

Kielak Stanisław lat 50, rolnik, mieszka w pow. Radzymińskim. W roku 1905 brał udział w pracy niepodległościowej, w szczególności walczył o język polski w szkołach i urzędach gminnych. W roku 1918 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Od roku 1928 jest prezesem okręgowego Towarzystwa Organizacji Kółek Rolniczych w Tłuszczu. Od roku 1922 pracuje w samorządzie gminnym i powiatowym, jako radny gminy i członek wydziału powiatowego. Kilkakrotnie wybierany był na posła do Sejmu. W czasie ostatniej kadencji sejmowej został prezesem grupy ludowej i członkiem prezydjum Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Brał wydatny udział w pracach sejmowych komisyj gospodarczych. Jako wybitny fachowiec na polu organizacji rolnictwa został wybrany do głównego zarządu Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych.

Żonaty z Wiktorią z Szwajkowskich. Wychowali pięcioro dzieci: Tadeusza, Stanisława, Zofię, Tomasza oraz Marię.



200701 sejm tablica hold dla poslow 2rp.jpg
200701 sejm tablica hold dla poslow 2rp 2.jpg

Tablica poświęcona parlamentarzystom Sejmu RP. Jest ona umieszczona na pierwszym piętrze budynku głównego Sejmu, napis na niej głosi:

Sejm Rzeczypospolitej oddaje głęboki hołd swoim poprzednikom, posłom II Rzeczypospolitej, którzy oddali życie za Polskę w czasie Drugiej Wojny Światowej. Ich cierpienia i danina krwi nie były daremne. Współtworzyły fundament, na którym opiera się niepodległość naszej Ojczyzny. Niech pamięć o tym będzie zawsze w nas obecna, gdyż "naród, który traci pamięć, traci sumienie".

W lewej części tablicy, w trzeciej kolumnie, wymieniony jest Stanisław Kielak.



Galeria zdjęć



Przypisy

  1. Oto oryginalny tekst przemówienia Stanisława Kielaka:
    Obywatelu Pułkowniku!
    Zebraliśmy się dzisiaj tutaj na pobojowisku pod Racławicami, aby Ci oddać hołd i zamanifestować uczucie miłości i szacunku, jakie my chłopi żywimy dla Ciebie.
    Przy boku Wodza, Budowniczego i Wychowawcy Narodu, Józefa Piłsudskiego, jako jeden z jego najwierniejszych współpracowników, w innym środowisku rozpocząłeś swą ofiarną, pełną poświęcenia pracę i walkę o Niepodległość Polski.
    Jakkolwiek pracowałeś wśród rzesz robotniczych, to jednak doceniałeś jaką rolę lud wiejski powinien odegrać w życiu państwowem.
    Mówiłeś nam, Obywatelu Pułkowniku, że „masa chłopska” odgrywać będzie zawsze w naszym życiu państwowym, choćby ze względu na swą liczbę, ogromną rolę. Chodzi o to, żeby ta masa chłopska poczuła się gospodarzem Państwa, a jednocześnie była przygotowana do ponoszenia odpowiedzialności za jego losy.
    To też kiedy Tobie, Obywatelu Pułkowniku, Marszałek Piłsudski po wypadkach majowych, kładąc kres warcholstwu i partyjnictwu, powierzył ciężkie i trudne zadanie do spełnienia, przebudowy ustroju Państwa, by mogło się pomyślnie rozwijać, a Ty, Obywatelu Pułkowniku, wezwałeś do współpracy całe społeczeństwo, - poszedł za Twoim wezwaniem lud wiejski.
    W nowej Konstytucji, której jesteś jednym z głównych twórców, jak i ordynacji wyborczej do Sejmu wpływ mas ludowych na losy Państwa jest zabezpieczony, a wieś czuje się wreszcie zwolniona od zbędnych pośredników partyjnych w jej stosunku do Państwa.
    Przez okres czasu naszej współpracy z Tobą, Panie Prezesie, dużo pozbyliśmy się wad, do jakich nawykliśmy w niewoli i okresie sejmowładztwa. Idąc za Twoimi wskazaniami, przyrzekamy, że też ukochaniem, jakie mamy do swojej ojcowizny pragniemy objąć całe Państwo.
    Jako współgospodarze Państwa nie pragniemy Polski klasowej, nie chcemy opierać życia zbiorowego na antagonizmach klasowych. Miłując swój stan chłopski pragniemy swoją bezinteresowną, pełną poświęcenia i ofiarną pracą na rzecz dobra Ojczyzny zdobyć sobie zaufanie i powagę w całym narodzie.
    Uczyłeś nas, Obywatelu Pułkowniku, że rycerskość, honor i zasada równości – to dwa naczelne przykazania, to główne podstawy myśli państwowej i społecznej, przekazanej nam jako spuścizna dziejów porozbiorowych.
    Odsunięci przez wieki w Polsce przedrozbiorowej od wpływu na Jej losy nie mogliśmy nabyć tych cnót obywatelskich; nie odziedziczyliśmy tradycji rycerskiej po swoich przodkach. Dopiero Naczelnik Kościuszko, kiedy Polska straciła niepodległość, powołał lud wiejski do walki.
    Na tych obu polach pod Racławicami chłopi ziemi krakowskiej z Bartoszem Głowackim na czele, bodaj że pierwszy raz tak licznie i ochotnie stanęli do walki w obronie własnego Państwa. Dlatego my, chłopi, do Racławic przywiązujemy wielką wagę. Dla nas Racławice – Głowacki to symbol bohaterstwa, to symbol chłopa – żołnierza.
    Na czynach bohaterskich kosynierów krakowskich uczyliśmy się w czasach niewoli kochać Polskę i walczyć o Jej wyzwolenie. Od tej chwili lud wiejski poprzez cały czas niewoli bierze udział w walkach o niepodległość, a to coraz liczniej w miarę, jak wzrasta jego uświadomienie narodowe.
    W wielkiej wojnie światowej i w późniejszych wojnach polskich – setki tysięcy synów wsi dały ofiarę życia, by przeważyć szalę sprawiedliwości dziejowej, a w latach ostatnich – już na froncie ciężkich zmagań gospodarczych – lud wiejski w całej swojej masie składa wielką daninę na rzecz przyszłości przez bierną wprawdzie, ale w dzisiejszych warunkach, jakże ważną cnotę wytrzymałości na tak trudne, narzucone nam przez światowy kryzys gospodarczy czasy. A obok tego i pomimo to – wyzwalają i się i rozwijają coraz żywiej te wartości, jakie lud wiejski wydać z siebie może – i przez najlepszych swych synów wydać pragnie – dla życia zbiorowego, dla wzmocnienia i potęgi Państwa.
    Obywatelu Pułkowniku! Grupa Ludowa B.B.W.R., chcąc dać wyraz hołdu i szacunku, jaki żywi dla Ciebie, za Twoją ofiarną pracę dla Państwa i Twą troskę o sprawy wsi, postanowiła Ci ofiarować zagrodę na pobojowisku po Racławicami.
    Przekazując Ci dziś w darze tę zagrodę, pragniemy Ci, Obywatelu Pułkowniku, dać wyraz jak serdeczna nić nas łączy z Tobą. Ofiarujemy Ci ziemię, którą tak bardzo kochamy, ziemię nie tylko przesiąkniętą potem chłopa, ale i obficie zroszoną krwią ludu w obronie Ojczyzny.
    Wy, chłopi krakowscy, potomkowie kosynierów, przyjmujecie nowego sąsiada. Pragniemy, abyście Go otoczyli takim szacunkiem i taką miłością, jaką on żywi do całego narodu.

Linki