Śniegocin,płocki,mazowieckie,Polska

Z Wiki Kielakowie.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzieje własności ziemskiej według Herbarza Mazowieckiego prof. Jerzego Łempickiego.

Wieś w parafii Zagroba. W XVI wieku było w Śniegocinie kilkanaście zagród liczących łącznie 220 ha. Był tam jeden większy dział, liczący około 100 ha, należący do rodziny Śniegockich, przydomku Gnacik. Zmarły przed 1537 rokiem Mikołaj Gnacik pozostawił potomstwo dziedziczące tę część w następnych latach. W latach 1606-1615 w Śniegocinie gospodarował Zygmunt, syna Pawła, podwojewodzi płocki. Syn Zygmunta, Stanisław, był tam dziedzicem jeszcze w 1647 roku. Po wojnach szwedzkich Śniegocin uległ wyludnieniu. W 1662 roku były tu tylko 3 godpodarstwa: 2 Śniegockich i 1 Wolińskiego. Na skutek wzrostu zaludnienia i dalszego rozdrobnienia własności pod koniec XVIII wieku były tu zagrody: Wołowskiego, Śniegockiej, Mlęckich, Kolczyńskiego i Kowalewskiego, a ponad to część gruntów należała do Kleniewskich ze Smardzewa. W następnych latach z działów Śniegockich i Kolczyńskiego powstały dwa nieco większe gospodarstwa. Dział Śniegockich był w 1835 roku własnością Kazimierza Śniegockiego, po którym odziedziczył go syn Józef, który z kolei w 1855 roku zapisał dobra synowi Janowi, a ten sprzedał ten folwark, liczący wtedy około 134 ha, Dawidowi Pokrzywce, synowi Arona, którego dzieci rozparcelowały go w 1905 roku. Z działu należącego w 1797 roku do Wawrzyńca Kolczyńskiego i liczącego około 67 ha powstało drugie większe gospodarstwo. W 1862 roku odziedziczyli go po Kolczyńskich Wiktor i Pelagia małżonkowie Bełkowscy i sprzedali Kazimierzowi Brudzińskiemu, synowi Tomasza. Następnie kupili je kolejno: w 1878 roku Marian Świerkocki, w 1879 roku Helena Zakobielska i wreszcie na licytacji w 1895 roku Stanisław Tarnowski, syn Pawła, który gospodarstwo to rozparcelował.